‘En ze leefden nog lang en gelukkig.’

Vandaag preekte ik (voorlopig) voor het laatst over Job. We lazen het slothoofdstuk, Job 42.

En ze leefden nog lang en gelukkig… Het boek Job eindigt als een sprookje. Job etend en drinkend te midden van zijn vrienden en familie, rijker dan ooit, het familiebedrijf opnieuw succesvol. Eind goed, al goed. Beter dan ooit zelfs. Sprookjesachtig. Lees verder

Advertenties

Antwoord uit het onweer

Vandaag preekte ik over Job 38. God “antwoordt” Job uit het onweer. Maar is het wel een antwoord? We lazen ook Marcus 4:35-41.

Daar staat Job. Eenzaam en alleen op de kaalgeslagen vlakte van zijn miserabele leven. Voor hem de afgrond van het lot dat hem heeft getroffen. Job staart met lege ogen in het diepe niets. Lees verder

Zo arm als Job

Op zondag 3 juni preekte ik in de Barendrechtse Dorpskerk (zie boven) over Job 1 en 2. 

Het Bijbelboek Job plaatst ons voor de vraag hoe wij omgaan met wat ons overkomt, met het lijden in ons leven. Job zegt, geconfronteerd met het allerergste – alles kwijtgeraakt, zijn kinderen omgekomen, zijn vrouw die zegt: ‘Maak er toch een eind aan.’ – Job zegt: ‘De HEER heeft gegeven, de HEER heeft genomen, de naam van de HEER zij geprezen.’, en: ‘Al het goede aanvaarden we van God, zouden we dan het kwade niet aanvaarden?’ Lees verder

Preek zondag 12 februari 2017

Gemeente van onze Heer Jezus Christus, zusters en broeders,

Preken over een gelijkenis vind ik net zoiets vreselijks als een goede grap uitleggen of een mooie film navertellen. Je moet een goed verhaal voor zichzelf durven laten spreken, vind ik. Een gelijkenis, of een grap, of een film, wie daar iets over gaat zeggen, legt een gebrek aan vertrouwen aan de dag. Je zegt eigenlijk: ‘Ik vertrouw er niet op dat deze gelijkenis, of grap of film, goed begrepen zal worden.’ En tegen je publiek zeg je: ‘Ik durf er niet op te vertrouwen dat u het goed begrijpen zal.’

Lees verder