Categorieën
Column Kerk

Niet-weten

Mijn vierde Dorpskerkcolumn in tijden van Corona gaat over hoeveel wij op het moment niet weten en wat dat met ons doet.

Wat weten we nu eigenlijk zeker op dit moment? Dat het Coronavirus toch wel een heel lelijk virus is. En dat is het ook wel zo’n beetje. De rest is koffiedikkijken. ‘Rijden op de achteruitkijkspiegel’ om het met Van Dissel te zeggen.

Afgelopen week spraken we als kerkbestuur over een ‘gebruiksplan’ voor het Dorpskerkcomplex. Alleen als ze zo’n plan hebt, kun je vanaf 1 juni weer opengaan. In het gebruiksplan staat welke mitsen en maren daar aan verbonden zijn. 


Waar ga je bij het maken van zo’n plan van uit? Dat het virus zich verspreidt via die zo vaak genoemde aerosolen? Dan moeten we de kerk veel ventileren en de luchtvochtigheid laag houden. (Wat weer heel slecht is voor het orgel en het monumentale interieur. Maar vooruit, alles voor de volksgezondheid!) Had echter Maurice de Hond niet ontdekt dat het virus juist slecht gedijt in vochtige lucht? Dan zit je in de Dorpskerk weer prima dankzij de luchtbevochtingsinstallatie die we hebben. Tegenstrijdige uitgangspunten en tegengestelde maatregelen als consequentie.
Komt nog bij dat ook nog niet bekend is of samen zingen nu wel of geen verhoogd risico op besmetting geeft. En in zo’n gebruiksplan moet je ook beschrijven hoe je de kerk telkens schoon maakt, maar het lijkt onwaarschijnlijk dat het virus buiten een levend wezen kan overleven. Je kunt de kerk na een dienst ook drie dagen dicht houden, dan is er ook geen virus meer te vinden. Naar alle waarschijnlijkheid hè, want ook dat weten we niet zeker. Probeer onder dit soort omstandigheden maar eens beleid te maken!


Wat weten we eigenlijk zeker? Ieder van ons heeft te maken met onzekerheid. Nog altijd is niet onomstotelijk vast komen staan dat kinderen minder risico lopen en dat ze het virus minder makkelijk verspreiden. De zomervakantie van een heleboel gezinnen is nog altijd een groot vraagteken. En die tweede golf, iedereen rekent er een beetje op, maar of hij ook echt komt? En hoe het allemaal verder moet? Een vaccin is ook niet dé oplossing. Het griepvaccin beschermt een deel van de gevaccineerden tegen een deel van de griepvirussen. Zo zal het met het Coronavaccin ook wel zijn. En wie worden er gevaccineerd? Wie als eerste? Vragen, vragen, vragen.

Wij weten meer niet dan wel. En dat is een vreemde gewaarwording voor ons Westerse mensen. Ons rationalisme en materialisme schiet tekort in deze situatie. We zijn zo gewend dat we toegang hebben tot de waarheid, de harde feiten. Het valt ons zwaar dat het nu even niet zo is. Soms denken we: ‘Bekijk het maar,’ en doen we waar we zelf zin in hebben. Soms proberen we juist door overdreven rigide de regels toe te passen greep op de situatie te krijgen. Beide manieren van doen zijn niet vruchtbaar. 

Het enige wat we kunnen doen, is blijven praten. Onze frustraties uiten, onze hoop verwoorden, klagen, onze angsten delen, plannen maken, op ideeën komen door wat een ander vertelt. We hebben elkaar hard nodig. Juist nu het lang duurt en we nog altijd veel minder weten dan we zouden willen. 

Het is misschien ook wel leerzaam, die confrontatie met ons niet-weten. Wellicht ontdekken we dat een leven dat meer vanuit niet-weten wordt geleefd veel te bieden heeft. Dat niet-weten ons open maak. Voor God en voor de mensen. Voor het nieuwe en het onverwachte. Ik wil het niet romantiseren. Niet-weten is zwaar. Maar er valt ook iets te leren. 

ds. Jan Willem Stam, Pinksteren 2020

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s