Categorieën
Column

Corona column (II)

Mijn tweede column voor de website van de Dorpskerkgemeente gaat over de ‘intelligente lockdown’ waar we in terecht zijn gekomen.

Het begint lang te duren. Deze intelligente lockdown. Meer dan een maand inmiddels is het devies ‘blijf binnen, vermijd contact’. De meeste mensen zullen inmiddels een nieuwe routine hebben opgebouwd. 

Bij ons thuis is er met de kinderen een ritme ontstaan van ontbijten, huiswerk maken, televisiekijken, iets drinken met een koekje, buitenspelen, lunchen, binnen spelen, iets drinken, buitenspelen, televisiekijken, eten, naar bed. Ook in de verdeling van werkdagen is een vast patroon ontstaan. En vrije tijd hebben we ’s avonds, als de kinderen op bed liggen.

Zo zal elk huishouden zijn manier van doen wel hebben aangepast aan de nieuwe situatie. Voor ouderen is er ’s morgens vroeg het boodschappenuurtje in de supermarkt. En zij die oppassen op hun kleinkinderen – als ze dat zijn blijven doen althans – passen hun oppasdagen zo aan dat hun kinderen zo veel mogelijk kunnen blijven werken.

Mensen hebben een verbazingwekkend vermogen om zich aan te passen en om van een situatie het beste te maken. En u hebt uzelf of anderen wellicht ook al zoiets horen zeggen als: ‘Toch is het ook zo gek nog niet zo’n lockdown, want…’ vul maar in.

Toch merk ik bij mijzelf ook een sterk verlangen dat het weer snel ‘gewoon’ wordt. Het moet maar een keer over zijn. De voortekenen zijn niet gunstig. Ik heb de indruk dat we stap voor stap voorbereid worden op het zeer lang voortduren van maatregelen. Anderhalvemetersamenleving. 2023 hoor ik vandaag de topman van Schiphol zeggen. En wetenschappers van Yale hadden het al over 2025. Ik bedoel maar.

Nu zitten wij, met ons geloof in maakbaarheid en vooruitgang, in de situatie dat we het niet kunnen maken (‘waar blijft dat vaccin?’) en dat we eerder achteruitgaan (leerachterstanden, krimpende economie).

Laten we ons realiseren dat wij daarmee in een situatie zijn terechtgekomen waar velen al lang in zaten. De miljoenen vluchtelingen. Zij die gedwongen migreren bijvoorbeeld omdat hun woonplaats door klimaatverandering onleefbaar is geworden.

Ik dacht, zou het niet solidair zijn om onze lockdown net zo lang te laten duren tot ook hun problemen zijn opgelost? Hoeveel tijd zou het dan kosten om tot een toekomstbestendig klimaatakkoord te komen? En hoelang zou het dan duren totdat er een eerlijk en humaan vluchtelingenakkoord ligt? 

Je zou nog meer grotere en kleinere problemen in de wereld zo op kunnen lossen. Alles op slot totdat er heldere en rechtvaardige keuzes zijn gemaakt. 

Anders is er straks een vaccin tegen Corona, maar zijn we niets opgeschoten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s