Opnieuw beginnen. Hoe doe je dat?

Overdenking op Aswoensdag, uitgesproken tijdens de oecumenische viering in de Augustinuskerk te Barendrecht. Gelezen werd Genesis 9:8-17 en Matteüs 6:16-21.

Je omkeren, opnieuw beginnen. Hoe doe je dat?

Als Noach na de vloed opnieuw vaste grond onder de voeten heeft, is die vraag niet alleen voor hem en zijn gezin relevant. Want niet alleen die acht mensen, maar ook de Ene begint opnieuw. God begint opnieuw. En ook voor Hem is de vraag: hoe doe je dat? Na de verwoesting van de vloed – het woord uitroeien viel een paar keer in onze lezing – kan zelfs de Eeuwige niet zomaar verder gaan waar Hij gebleven was. Het is opmerkelijk dat al zo vroeg in de Bijbel, al in de oergeschiedenis, God terugkomt op zijn oordeel. En Hij belooft: ‘Dit nooit meer.’ Nie wieder. God zweert het geweld af.

Nu wij de Veertigdagen naar Pasen gaan aftellen en zo een tijd van inkeer en omkeer ingaan, horen wij dat inkeer en omkeer God niet vreemd zijn. En dus, als zelfs Hij terug kan komen op wat Hij deed, wat is dan ons excuus om niet op zoek te gaan naar wat in ons leven wacht op omkeer? God opent zelf de poort naar verandering. Omkeer is dus geen ongenadig bevel, maar een genadige mogelijkheid. Omkeer is een gave, laat het niet tot opgave verworden. Jezus zegt: ‘Geen sombere gezichten.’

Opnieuw beginnen. Het kan dus. Maar hoe dan? God begint opnieuw door een verbond te sluiten met Noach. Of nee, het verbond wordt gesloten met de mensheid. De regenboog zal God weerhouden haar ooit nog zo te treffen. Gods omkeer bestaat dus in een openheid voor alle mensen. Vanaf Noach geldt wat Jezus later zei: ‘Hij laat zijn zon immers opgaan over goede en slechte mensen en laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen.’ Opnieuw beginnen, als je dat wilt doen op de manier van God, dan betekent dat ruimte maken voor ieder mens, in je hart, in je huis, in je denken en je spreken.

Dominee Karin van den Broek, preses van de synode van de Protestantse Kerk, schreef over de Veertigdagentijd: ‘Dit jaar vast ik door me iedere dag even écht te verdiepen in iemand met wie ik het gevoelsmatig oneens ben. Ik veronderstel dat ik anderen daardoor beter zal leren begrijpen en dat dit nieuwe ontmoetingen mogelijk zal maken.’

Omkeer die leidt tot begrip en ontmoeting. Dat hebben we in kerk en samenleving hard nodig. Samen te leven als mensen onder de boog van de ene verbond. Het geweld – verbaal, digitaal – afgezworen. Niet de dood en de vernietiging, maar het leven als doel. Dat is omkeer vandaag.

Je omkeren, opnieuw beginnen, dat is bidden: ‘Keer ons om naar U toe, keer ons toe naar elkaar.’ Amen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s